آخ نئجه کئف چکملی ایّامید ی

یازار : علیرضارضائی

+0


ای خوش او گونلر کی بیز آزادیدیک !
پول واریدی ، قیزلارینان شادیدیک !
صاحب سرمایه و هر زادیدیک !
گونلریمیز شادیدی ، آرامیدی !

              « آخ نئجه کئف چکملی ایّامید ی »

یوخلوق الیندَن یوخودو هئچ گله !
شاکی دگیلدی آج آدام بیر بئله !
ائـتدی حرام مال بیزی لاپ حامله !
آخماق آدام غرق در اوهامیدی !
              «آخ نئجه کئف چکملی ایّامیدی»

بیزلر ائلردیک هامی وقت اختلاس 
ملتمیزده یوخودو هئچ حواس !
قؤزامیشیق دؤرت کامیون اسکناس !
آفتابه اوغرولاری بد نامیدی !
             «آخ نئجه کئف چکملی ایّامیدی»

جامعه ده ظاهریمیز چوخ گؤزل
باطنمیز ساحه سی ، چیرکین ، دغل !
اوغرو آداملار ، هامی میز مبتذل !
ساققالیمیز مظهر اسلامید ی !
                      «آخ نئجه کئف چکملی ایّامیدی»

قاچدیق اگر هر بیریمیز بیر یانا !
گلدی قدَر دولتیمیز میدانا !
دوتدو بیزی ایندی سالوب زیندانا !
کِئشگه بیزیم دولتیمیز خامیدی !
                     «آخ نئجه کئف چکملی ایّامیدی»


دوتدو : توتدو : گرفت

ئشگه : کاشکی

 یان :جانب ، سمت و سو

ساققال : ریش

چیرکین : زشت

دؤرت :چهار

ائتدی : کرد 

آخ نئجه کئف چکملی ایّامیدی : آه که چه دوران خوش و دل انگیزی داشتیم. این مصراع را از میرزا علی اکبر صابر، شاعربزرگ و طنزپرداز عصر مشروطه وام گرفته ام .


 


  • [ ]